Νίκος Μάντης

Τα μυθιστορήματα του Νίκου Μάντη (1973) περιλαμβάνουν στοιχεία της λογοτεχνίας του φανταστικού, ενώ συχνά αποτελούν πολιτικές και κοινωνικές τοιχογραφίες. Στο κορυφαίο έργο του, «Αδύνατες Πόλεις» (Εκδόσεις Καστανιώτης, 2024), μεταφέρει το αναγνωστικό κοινό σε μια Ευρώπη που λειτουργεί πλέον σαν αχανές θεματικό πάρκο: οι κάτοικοί της αρνούνται τη σύγχρονη πραγματικότητα και, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, ζουν ως υπήκοοι-εκθέματα σε πιστές αναβιώσεις ιστορικών περιόδων. Ακόμα και το τελευταίο ατομικό οχυρό, η συνείδηση, έχει μετατραπεί σε ανταλλάξιμο είδος, και οι κεντρικοί χαρακτήρες παλεύουν να διατηρήσουν την ανθρώπινη φύση τους, αλλάζοντας ασταμάτητα πόλεις και ταυτότητες. Ο Μάντης σπούδασε νομικά στην Ελλάδα και στην Αγγλία και παρακολουθεί ως μαχητικός αρθρογράφος το προφίλ και την πορεία της ελληνικής λογοτεχνίας. Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε το 2006 με μια συλλογή διηγημάτων. Ακολούθησαν επτά μυθιστορήματα, ενώ με το πραγματικό του όνομα, Νίκος Λαμπρόπουλος, έχει ασχοληθεί με την ποίηση και το θέατρο. Για το μυθιστόρημά του «Οι Τυφλοί» (Εκδόσεις Καστανιώτης, 2017) τιμήθηκε με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών και με το Βραβείο Μυθιστορήματος του ηλεκτρονικού περιοδικού «Ο αναγνώστης», που είχε βραβεύσει και το «Άγρια Ακρόπολη» (Εκδόσεις Καστανιώτης, 2013). Επίσης, το «Πέτρα, Ψαλίδι, Χαρτί» (Εκδόσεις Καστανιώτης, 2014) έλαβε το Athens Prize for Literature.