Λεϊλά Σλιμανί

«Για να ελευθερωθούμε, για να γίνουμε αυτοί που είμαστε, χρειάστηκε να βρούμε ένα “αλλού” ώστε να επανεφεύρουμε τον εαυτό μας». Αυτό εξηγεί η Γαλλομαροκινή συγγραφέας Λεϊλά Σλιμανί. Κόρη Μαροκινού τραπεζίτη και Αλσατής γιατρού, εγκαταστάθηκε στη Γαλλία το 1999, δοκιμάστηκε ως ηθοποιός, σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες, εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο καταξιωμένο παναφρικανικό περιοδικό Jeune Afrique και το 2013 στράφηκε στη λογοτεχνία σαν σε άσκηση ανάταξης του εαυτού της, όπως έχει γράψει, απέναντι στην οικογένειά της, στη μαγκρεμπίνικη ρίζα της και στο φύλο της. Πάντα με το παράπονο ότι «δεν κατάφερε να ελέγχει την αραβική γλώσσα». Το 2016 τιμήθηκε με το κορυφαίο γαλλικό βραβείο Γκονκούρ (Goncourt) για το μυθιστόρημα «Γλυκό Τραγούδι» (Chanson douce, μετάφραση Τιτίκα Δημητρούλια, Εκδόσεις Ψυχογιός, 2017), ένα θρίλερ και ψυχογράφημα για τις σχέσεις εξουσίας, τις ταξικές και πολιτισμικές προκαταλήψεις, το οποίο μόνο το 2017 πούλησε 600.000 αντίτυπα στη Γαλλία. Αργότερα, στη «Χώρα των Άλλων» (Le pays des autres, μετάφραση Κλαιρ Νεβέ, Μανώλης Πιμπλής, Εκδόσεις Μεταίχμιο, 2023), συνδύασε το οικογενειακό έπος με την τοιχογραφία του Μαρόκου όταν μετά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο συγκρούστηκε με τη γαλλική αποικιοκρατία. Έγραψε όμως και δοκιμιακά κείμενα για τη σεξουαλικότητα, τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις σχετικά με τον φεμινισμό στο «Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες» (Le diable est dans les details, μετάφραση Ρούλα Γεωργακοπούλου, Εκδόσεις Στερέωμα, 2019) που εστιάζει στον διάλογο μεταξύ των πολιτισμών. Σήμερα, η Σλιμανί ζει στη Λισαβόνα και, όταν εισπράττει πυρά ως «ξεπουλημένη στη Δύση», απαντά ότι στις φυλακές του βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ’, «οι ομοφυλόφιλοι και οι μοιχαλίδες σαπίζουν με απολύτως πραγματικές ποινές».