Εντάξει με το παρελθόν, τι θα γίνει όμως με το παρόν και το μέλλον της λογοτεχνίας;

Το ερώτημα προέκυψε πριν λίγα χρόνια σε μια εκδήλωση στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, όταν ο Τζέιμς Γουντ, ατρόμητος κριτικός λογοτεχνίας του New Yorker, παραδέχθηκε ότι τα τελευταία χρόνια αισθάνεται πως η λογοτεχνία δεν έχει πλέον τον ίδιο πολιτισμικό αντίκτυπο με το παρελθόν. Με αφετηρία αυτή τη διαπίστωση, το ερώτημα τίθεται στον Τόμας Μίνεϊ, διευθυντή του άκρως επιδραστικού λογοτεχνικού περιοδικού Granta, και στη Μερβ Έμρε, κριτικό λογοτεχνίας του θρυλικού New Yorker: συμμερίζονται και εκείνοι την πεποίθηση πως η λογοτεχνία στην εποχή μας αφορά ολοένα και λιγότερους; Πώς αντιδρούν τα κορυφαία περιοδικά στο φαινόμενο του ζαλισμένου αναγνώστη, που πάσχει από διάσπαση προσοχής; Είναι απειλή για την ανάγνωση οι ζουμερές και λιπαρές σειρές της τηλεόρασης; Ή μήπως το κινητό και η εξάρτησή μας από αυτό είναι εντέλει ο πιο δύσκολος αντίπαλος; Μια συζήτηση του Μίνεϊ και της Έμρε με τον Άθω Δημουλά, αρχισυντάκτη του περιοδικού Κ της Καθημερινής, για το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον της ανάγνωσης και της λογοτεχνίας.