Χίλιες εικόνες, χίλιες λέξεις

Τρεις «υπηρέτες» δύο αφεντάδων —ο Παναγιώτης Ευαγγελίδης, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος και η Κάλλια Παπαδάκη— συζητούν για τη μοίρα των λέξεων στην εποχή των εικόνων. Έχοντας θητεύσει τόσο στην πεζογραφία όσο και στο σενάριο, καλούνται να απαντήσουν στο καίριο ερώτημα για το πού χτυπά σήμερα η καρδιά της αφήγησης. Σε μια στιγμή όπου δεκάδες πλατφόρμες φιλοξενούν ωκεανούς οπτικοακουστικού υλικού και διεκδικούν τη συνδρομή μας, προκύπτει αβίαστα το ερώτημα κατά πόσον η πεζογραφία εξακολουθεί να αποτελεί αντίπαλο δέος ή απλώς μία ακόμη πηγή έμπνευσης για τους κινηματογραφιστές, καθώς και κατά πόσον οι ανοικονόμητες τηλεοπτικές σειρές έρχονται με φόρα να διεκδικήσουν τα σκήπτρα της μεγάλης αφήγησης. Εξακολουθούν οι λέξεις να είναι το προνομιακό εργαλείο για όσους επιχειρούν να αποτυπώσουν με ενάργεια τα σημεία των καιρών ή μήπως ήρθε η στιγμή να αναγνωρίσουμε την πρωτοκαθεδρία των εικόνων; Αρωγός σε αυτή την απόπειρα ο Γιάννης Οικονομίδης, ένας αμιγής κινηματογραφιστής, που με τις ταινίες του φαίνεται να χτίζει μεθοδικά το ελληνικό αφήγημα των αρχών του 21ου αιώνα.